Gidenlere Sözler


Gidenlere Sözler Kısa, Gidenlere Ağır Sözler, Gidenlere Sözler Tumblr, Gidenlere Kapak Sözler, Gidenlere Sözler Anlamlı, Gidenlere Güzel Sözler, Gidenlere Sözler Facebook


Gidene git mi deniyordu yoksa g*t mü?

Şimdi gidiyorsun ya. Yol paran var mı amk fakiri?

Şimdi kapıdan gireceğini hayal ediyordum, bana güleceğini. Sonra kızıyorum kendime, giden sen değil miydin en önde.

Sanmayın ki gidene ağlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan, orada bıraktığı yaradır.

Gitmeler yormaz beklemek kadar gelmeyecek birini ve hiçbir şey bir kargaşanın içinde yalnız kalmak kadar koymaz insana.

Ben de bilirdim gitme demeyi! Ama morgta yatan bir cesede, kalk gidiyoruz demek gibi bir şey olurdu bu. Yılmaz Erdoğan

Gidenlere izin verin. Bırakın çıksınlar aklınızdan, yolunuzdan, hayatınızdan. İzin verin ki; yer açılsın size gelmek isteyenlere.

Ne zaman bu şehirden kaçıp gitme isteği gelse, bir köşeye oturup geçmesini bekliyorum. Gidersem dönmem çünkü biliyorum.

Dünyayı süslediler, bir şey kalmadan. Bu süslere inanma, akıl olmadan. Giden de çok dünyadan, gelen de ama. Sen payını al ondan, seni almadan.

Olmuyor, yapamıyorum der. Sen daha iyilerine layıksın der. Kendine iyi bak, hoşçakal der. Ben şerefsizin önde gideniyim demez.

Bazen çok zordur geri dönmek ya da her şeyi unutup gitmek ve anladım ki insanı en acıtan şeydir; sevilmeden sevmek.

O başkasına gidecekse bırak gitsin. Kendini kaybetsin. Bir gün geri dönerse sakın affetme! Yaşarken ölmeyi o da öğrensin.

Sevinme! Çünkü bu limanda kaybettiğim ilk gemi sen değilsin. Şunu da unutma rıhtımda kalanı değil! Çekip gideni vurur fırtına.

Öyle defalarca neşter vurmaya gerek yok bu yaraya! Sen arada gel-git! O devam ediyor nasıl olsa kanamaya.

Herkesin sımsıkı sarılmak istediği bir insan, deli gibi gitmek istediği bir şehir, içinde kaybolmak istediği bir kitap vardır.

Üzerine alınma sakın! Gittin diye yumruklamadım duvarları. Nefs-i müdafa sadece. Üzerime üzerime geliyorlardı.

Gitmem diyenlere sesleniyorum! “Herkes gider bir gün, ya ölerek ya da öldürerek” ama mutlaka gider.

Bitti dedikten sonra ne cevap bekliyorsun ki? Ne yaşanmışsa göm gitsin. Ölüye sorulmaz ki kefenin metresi, sar gitsin!

Kapılıp gitmişim gözlerinin büyüsüne. Yok korkum, nereye sürüklersen sürükle! İster ölüme, ister yüreğine.

O gitti bir daha dönmez artık. Bilmez acı çektiğimi, bilmez onsuz hayallerde yaşadığımı, bilmez yüzümdeki gülücüklerin sahte olduğunu.

Ölüm bile üzerinden zaman geçince eskir. Geçmeyecek diye yanıp tutuştuğunuz acılar eskir, aşklar eskir, gidenler eskir, dönenler eskir.

Bana iyi gelenler, hep benden gidenler oldu.

Çok gördük, herkes gibi değilim deyip hiç kimse gibi çekip gidenleri.

İnsanlar gördüm hep varmış gibi gelip. Hiç yokmuş gibi gittiler.

Masada bırakılmış çay gibiyim gittikçe soğuyorum hayattan.

Bilemedim be annem hiç gitmeyecekmiş gibi bakıyordu gözlerime.

Can kırıkları. Cam kırıkları gibi değildir. Öyle süpürünce gitmez; İçinde kalır, aklına geldikçe de batar.

Ben hiç para biriktirmedim; insan biriktirdim. Arada bozuk olanlar çıktı; onları da harcadım gitti.

Benim seni içimde öldüreceğim yok. Kıyamıyorum! Bir iç savaş çıksa da, kim vurduya gitsen diyorum!

Ağzın dilin yalan, gitmeler kokuyorsun. Sıcak bir “düş” al dudaklarımın arasından, temizlensin ruhun.

Darağacına gitmek gibiymiş, elveda demeni engelleyememek.

Bilirim, gidenle ölünmez ama kalanlarla da yaşanmıyor.

Gittiğine inanmadığım için, dön demediğim biri var uzaklarda.

O kadar çok gittiler ki benden, kalmanın ne demek olduğunu unuttum.

Dinlediğim bir şarkıdan esinlenerek söylüyorum. Sende başını alıp gitme ne olur.

Şart mı dudaklarımla kal demem, gözlerim çığlık çığlığa gitme diye haykırırken.

Gitmek için bahane arardın ya; Al işte gözümün üstünde kaşım, altında yaşım var.

Aldırma gidenlere, sevip terk edenlere. Hayat dediğin iki kelime; hoş geldin, güle güle.

Alıp başını gidebilenin hastasıyım. Ben nereye gitsem aklım olay mahallinde kalıyor.

Gitmek, insanın başarabildiği en kolay görevdir. Asıl zor olan, kendine gelmektir.

Bazıları gitmeyi bile beceremiyor. Ya anısı kalıyor, ya acısı.

Bu suskunluk git demekse, ölene kadar susalım seninle.

Bizde adettir, gelene Roma’yı, gidene kınayı yakarız!

Sözüm yok gidenlere, küfürlerim geri dönmek isteyenlere.

Senin için mücadele etmeyen biri, muhtemelen gitmeni bekliyordur.

Beni hayata bağlayan bir şey yok. ‘Gitme’ diyecek hiç kimse yok!

Gidenin arkasından diz çökmeyin. Cenaze namazında secdeye varılmaz.

Ömrüm diyerek kimseyi sevmeyin. Çünkü giden ömür geri gelmiyor.

Hadi git! Seni azad ediyorum. Yolumun eri olamadın ya, gönlünün fakiri ol!

Defol git! Desem, yol parası isteyecek insanlar tanırım.

ağlamamı beklediğiniz mendillerle halay çekmezsem şerefsizim

Konuya benzer diğer yazılar...